Wolność od sztucznego wysiłku w medytacji

 

#LuangPhoYuenKhantipalo 

"สมาธิที่ต้องเข้าๆออกๆไม่ใช่สัมมาสมาธิ

สัมมาสมาธิ เป็นสมาธิที่เกิดโดยธรรมชาติ

ปราศจากความตั้งใจ

แต่เป็นภาวะของจิตที่ตั้งมั่น

มันคงด้วยสติสัมปชัญญะ

เป็นสมาธิโดยธรรมชาติ"

หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล

วัดเขาศาลาอตุลฐานะจาโร

 

 

TŁUMACZENIE

„Medytacja, w którą trzeba wchodzić i z której trzeba wychodzić, 

nie jest Sammā-samādhi (Właściwym Skupieniem).

Sammā-samādhi to skupienie powstające w sposób naturalny,

bez wysiłku i intencji,

lecz będące stanem umysłu stabilnym

i niewzruszonym dzięki uważności i pełnej przytomności (sati-sampajañña).

Jest to skupienie całkowicie naturalne.”

— Luang Pho Yeuen Khantipalo

Wat Khao Sala Atula Thanacharo 

Krótki komentarz do pojęć:

    Sammā-samādhi (สัมมาสมาธิ): Właściwe Skupienie / Właściwa Medytacja – ostatni krok Szlachetnej Ośmiorakiej Ścieżki w buddyźmie, oznaczający naturalny, stabilny stan umysłu wolny od przymusu i sztucznego stymulowania.

    Sati-sampajañña (สติสัมปชัญญะ): Połączenie uważności (sati) oraz przejrzystej, jasnej świadomości/przytomności umysłu (sampajañña). 

WYJAŚNIENIE

W tym cytacie Luang Pho Yeuen Khantipalo zwraca uwagę na kluczową różnicę między skupieniem wymuszonym (technicznym) a Właściwym Skupieniem (Sammā-samādhi), o którym mówił Buddha.

Oto szczegółowe wyjaśnienie tej nauki:

1. Dlaczego „wchodzenie i wychodzenie” to nie Sammā-samādhi?

Wielu medytujących traktuje medytację jako stan, który trzeba sztucznie zaimplementować: usiąść, zamknąć oczy, wyciszyć myśli, wywołać stan spokoju (wtedy „wchodzimy” w medytację), a po wstaniu od poduszki wrócić do „zwykłego życia” (wtedy z niej „wychodzimy”).

Luang Pho Yeuen wskazuje, że taki stan jest zależny od woli, wysiłku i warunków zewnętrznych. Jest to stan wypracowany (saṅkhāra), a więc nietrwały. Skoro trzeba wysiłku, by w niego wejść, to po wyczerpaniu energii naturalnie się rozpadnie.

2. Czym jest naturalne Sammā-samādhi?

Właściwe Skupienie w ujęciu tej tradycji nie polega na tłumieniu myśli ani na siłowym zatrzymywaniu umysłu w jednym punkcie.

Bez intencji i wysiłku (ปราศจากความตั้งใจ): 
Umysł nie jest zmuszany do cichości. Pojawia się stan, w którym umysł sam z siebie osiada w swoim naturalnym centrum, ponieważ przestaje podążać za impulsami.

Stan stabilności (จิตที่ตั้งมั่น): 
Umysł staje się jak niewzruszony obserwator. Zjawiska (myśli, dźwięki, emocje) mogą się pojawiać i znikać, ale umysł nie traci swojego oparcia i nie zostaje przez nie wciągnięty.

Obecność Sati-sampajañña: 
Skupienie to nie jest trans, głęboki sen ani nieprzytomność. Jest to stan najwyższej przejrzystości — pełna uważność (sati) połączona z jasną przytomnością i zrozumieniem tego, co się dzieje (sampajañña).

Podsumowanie

Luang Pho Yeuen przypomina, że prawdziwe skupienie w medytacji to nie technika, którą wykonywane się od czasu do czasu, lecz naturalna cecha stabilnego, wybudzonego umysłu. Umysł, który dzięki uważności przestaje chwytać obiekty i reagować na bodźce, naturalnie wchodzi w stan Sammā-samādhi — bez potrzeby celowego „wchodzenia” w cokolwiek.


Tłumaczenie i wyjaśnienie Google Gemini